Κάθε μαθητής εξασκείται στον δικό του χρόνο και ρυθμό, εντός των προσωπικών του δυνατοτήτων. Με αυτόν τον τρόπο εξελίσσει την πρακτική του σταθερά, βήμα-βήμα. Καλλιεργεί αυτοπειθαρχία και αυτοπεποίθηση, καθώς γίνεται ο ίδιος υπεύθυνος για την προσωπική του εξάσκηση.

Μέσα από την αυτο-εξάσκηση, ο μαθητής καλλιεργεί τη svādhyāya, δηλαδή τη μελέτη του εαυτού του, και έχει την ευκαιρία να βρει νέους τρόπους να εξερευνήσει, να αισθανθεί και να βιώσει τις πρακτικές της yoga (karana, āsana, prāṇāyāma).

Ο δάσκαλος γίνεται ένας οδηγός που προσκαλεί και προτείνει, αντί για μια αυθεντία που γνωρίζει τους μαθητές καλύτερα από τον ίδιο τους τον εαυτό. Έτσι, ο ίδιος ο μαθητής γίνεται η αυθεντία του εαυτού του και μαθαίνει να ανακαλύπτει μόνος του τι είναι ωφέλιμο για το σώμα του και τι όχι.

Μπορεί να κάνει παύση ή να επιβραδύνει όπου χρειάζεται και μαθαίνει να έχει ως οδηγό τη δική του prāṇa (βιοενέργεια).

Άλλωστε, η ουσία της yoga μπορεί να κατανοηθεί μόνο από εκείνους που τη μελετούν συστηματικά μέσα από την προσωπική τους πρακτική.